ای مهربان تر از برگ / در بوسه های باران

بی تو

حتی باران هم

بوی تشنگی می دهد

گـاهــــی لال مـــی شود آدم

حـرف دارد

ولـــی کلمه نـدارد ...

خستهام ریرا!

میآیی همسفرم شوی؟

گفتگوی میان راه بهتر از تماشای باران است

توی راه از پوزش پروانه سخن میگوئیم

توی راه خوابهامان را برای بابونههای درّهای دور تعریف میکنیم

باران هم که بیاید

هی خیس از خندههای دور از آدمی، میخندیم،

بعد هم به راهی میرویم

که سهم ترانه و تبسم است

مشکلی پیش نمیآید

کاری به کار ما ندارند ریرا،

نه کِرمِ شبتاب و نه کژدمِ زرد...

سیدعلی_صالحی